گذرگاهى به سوى آن ! بعضى از مفسران اين احتمال را نيز داده‌اند كه مراد از « دار » در اينجا سراى دنيا باشد ، و تعبير به « * ( ذِكْرَى الدَّارِ ) * » اشاره به نام نيكى است كه از اين پيامبران در اين جهان باقى مانده ، اما اين احتمال - به خصوص با توجه به مطلق بودن « الدار » - بسيار بعيد به نظر مىرسد ، و با كلمه « ذكرى » نيز چندان سازگار نيست . بعضى نيز احتمال داده‌اند كه مراد نام نيك و ذكر جميل در سراى آخرت باشد كه آن نيز بعيد به نظر مىرسد . به هر حال ديگران ممكن است گهگاه به ياد سراى آخرت بيفتند ، مخصوصا هنگامى كه يكى از دوستانشان از دنيا مىرود و يا در مراسم تشييع و يادبود عزيزى حاضر مىشوند ، ولى اين ياد « خالص » نيست مشوب به ياد دنياست ، اما مردان خدا توجهى خالص و عميق و مداوم و مستمر به سراى ديگر دارند ، گويى هميشه در برابر چشمانشان حاضر است ، و تعبير به « خالصة » در آيه اشاره به همين است . توصيف پنجم و ششم آنها همانست كه در آيه بعد آمده : مىفرمايد : « آنها نزد ما از برگزيدگان و نيكانند » ( * ( وَإِنَّهُمْ عِنْدَنا لَمِنَ الْمُصْطَفَيْنَ الأَخْيارِ ) * ) ( 1 ) . ايمان و عمل صالح آنها سبب شده كه خدا آنان را از ميان بندگان برگزيند و به منصب نبوت و رسالت مفتخر سازد ، و نيكوكارى آنها به حدى رسيده كه عنوان « اخيار » ( نيكان ) را به طور مطلق پيدا كرده‌اند ، افكارشان نيك ، و اخلاقشان نيك و اعمال و برنامه‌ها و سراسر زندگانيشان نيك است ، و « آنچه خوبان همه دارند آنها تنها دارند » ، به همين دليل بعضى از مفسران از اين تعبير كه خداوند بدون هيچ قيد

--> ( 1 ) « مصطفين » ( به فتح فا ) جمع مصطفى است ، و در اصل « مصطفيين » بوده ياء اول حذف شده و « مصطفين » شده است .